Urgent.FM | 105.3FM
programma's nieuws over Urgent.fm workshops contact

urgent.fm

Nieuws generiek
urgent.fm

In Good Company

Het zal je maar overkomen. Je bent al twintig jaar verkoper binnen hetzelfde bedrijf en plots verdwijnt alles wat je hebt gepresteerd als sneeuw voor de zon. Het overkomt Dan Forman (Dennis Quaid) in de film “In Good Company”. Dan verkoopt reclameplaats voor een tijdschrift, en is goed in zijn job. Het bedrijf wordt echter opgekocht door de beroemde Teddy K. en prompt vreest iedereen voor zijn of haar job. Terecht want het personeel moet tenslotte geld in het laatje brengen. Dan is een van de kanshebbers op een gouden handdruk. Maar zover komt het gelukkig niet, al kan hij niet lachen met het alternatief. Hij mag de rechterhand worden van de nieuwe baas. Dat is een jongeman van 26 jaar zonder enige ervaring. Een oude rot in het vak zou voor minder aan zichzelf beginnen twijfelen.“In Good Company” een redelijk onderhouden prent waarin de vader-zoon relatie naar de werkvloer wordt gebracht. Topher Grace (“That 70’s Show”) steelt de show als Carter Duryea. Teddy K. mag dan wel zijn naam kennen, de jongen is en blijft nog een groentje op heel veel vlakken. Kijk maar naar zijn huwelijk dat op de klippen loopt. Hij vreest steeds dat iemand hem zal ontmaskeren. En onbewust doet hij dat zelf door zijn eerlijk gedrag tegen een onbekende meid in de lift. Dennis Quaid houdt zich staande tegen al dat jong geweld. Het is een van de weinige keren dat je het gevoel hebt dat de rol hem op het lijf is geschreven. Hij speelt een man van zijn leeftijd met alle kwaaltjes en zorgen die bij die leeftijd horen. De veranderingen in zijn leven zijn groot genoeg om hem in een midlifecrisis te duwen. Zo heeft zijn vrouw An (Marge Helgenberger uit “CSI”) heugelijk nieuws en wil dochterlief Alex elders gaan studeren. Die rol is weggelegd voor Scarlett Johansson. (hier is ze weer) Zij moet deze keer tevreden zijn met een kleine bijrol, al is die rol niet triviaal want ze brengt, hoe kan het ook anders, het hoofd op hol van Dan’s zijn baas. Kortom dit is een leuke onderhouden film van Paul Weitz die ons eerder al het zalige “About A Boy” gaf. De extra’s:- Audio commentaar Paul Weitz en Topher Grace- Synergy (23,25 min.)- Verwijderde scènes met optioneel commentaar (18 min.)- Cast & crew
Nieuws generiek
urgent.fm

Four Brothers

Soms is het best dat je niet of nauwelijks weet waarover een film gaat. Zo schep je geen verwachtingen of vooroordelen. Want wetende dat John Singleton verantwoordelijk is voor een debacle als “2 Fast 2 Furious” (2003) is niet meteen een geruststelling. Maar dat feit heb ik wijselijk naast mij gelegd toen ik de film “Four Brothers” in de dvd-speler stopte. Een goede beslissing want al bij al valt dit wraakverhaal nogal mee. Het wordt omschreven als een urban western. Wat dat precies is, dat weet je als je verder leest.Bobby, Angel, Jack en Jeremiah zijn vier broers al bestaat er geen biologische band tussen de vier. Iets wat een buitenstaander makkelijk kan raden want Angel en Jeremiah zijn zwart terwijl de twee andere blank zijn. Samen zijn ze opgevoed en grootgebracht door hun adoptiemoeder Evelyn. De vier jongens zijn uiteindelijk elk hun weg gegaan. De ene heeft al beter zijn draai in het leven gevonden dan de andere maar het noodlot brengt hen terug samen. Evelyn werd namelijk koelbloedig doodgeschoten. Voor de jongens is het duidelijk dat dit opgezet spel is. De vier zweren dat ze de opdrachtgever en zijn handlangers zullen vinden en die ontmoeting zal heel pijnlijk zijn. Scenaristen David Elliot en Paul Lovett klasseren de film dus onder het label van urban western. De paarden ruimen plaats voor snelle wagens en de saloons worden vervangen door eenvoudige woningen. Maar voor het overige blijven de ingrediënten behouden. Je hebt de bad guy, de corrupte overheidsmedewerkers, onrecht en de vreemdelingen die orde op zaken willen stellen. David Arnold gooit er nog een schep bovenop met een urban score die sterk doet denken aan zijn werk uit de James Bond-films en de remake van “Shaft” (2000). De schrijvers vonden hun inspiratie in hun eigen leven na het overlijden van de grootmoeder alsook in de film “The Sons Of Katie Elder” (1965). Het eerste gedeelte van “Four Brothers” is onopvallend rustig. De broers nemen tijd voor elkaar en schamen zich amper om hun emoties te tonen. De ontlading van die emoties geeft hen de kracht en de energie om vervolgens genadeloos toe te slaan. Begrip is iets wat ze voor hun slachtoffers niet kunnen opbrengen. Zo valt een ongelukkige uit het raam (nadat Bobby het touw heeft doorgesneden) en ligt hij kermend van de pijn (het bot steekt uit zijn been) in de sneeuw. De broers laten hem een tijdlang in het ongewisse of ze al dan niet een ambulance bellen. De brutaliteit waarmee de vier te werk gaan komt niet doordat ze van nature uit slecht zijn, het komt omdat ze zelf enorme schrik hebben. Een film over wraak is geen nieuw gegeven. Maar net die herkenbaarheid geeft aan de schrijvers de vrijheid die ze nodig hebben. Bobby (gespeeld door Mark Walhberg) is zowat de centrale figuur zonder dat alles op zijn schouders rust. Hij heeft geen job, geen vrouw of kinderen of andere zaken die zijn ene doel, wraak nemen op de daders, in de weg staat. Het zijn de andere broers die gaan lopen met de liefjes en de werkomstandigheden. Daardoor vormen de vier ook meer een familie dan een team, zoals je vaak ziet in de klassieke western. Dat merk je vooral tijdens de scène waarin de vier aan tafel zitten en elkeen herinneringen bovenhaalt. Opvallende verschijning is André Benjamin. Hij maakt normaal het mooie weer als lid van de muziekgroep Outkast. Als acteur brengt hij het er zeker niet slecht van af. Hij speelt de bezorgde huisvader die door hun zoektocht heel wat kan verliezen en zijn eigen leven op het spel zet. Al bij al mist dit verhaal iets extra zoals een uitmuntende slechterik of nog meer sterke dialogen zoals een van de overvallers zegt: “Black people don’t get what they want in this country, why should you”, waarop ze vervolgens de allochtone winkelbediende omverknallen. Door die extra elementen zou de film meer kunnen geweest zijn dan wat het nu is, en dat is een gewone zaterdagavond film. De extra’s:- Audio commentaar John Singleton- The Look of Four Brothers (10 min.)- Behind the brotherhood (9,30 min.)- Crafting Four Brothers (11 min.)- Mercer house shootout- 9 deleted scenes- Trailer
Nieuws generiek
urgent.fm

Planta 4a

Planta 4a heeft na drie jaar toch eindelijk de Studio Skoop bereikt. Het is een Spaanse film van de zeventigjarige Antonio Mercero, die al veel prijzen op zak heeft. Niet alleen voor zijn films, ook en vooral voor zijn Spaanse televisieseries. Het script is geschreven door Albert Espinoza en het zijn diens jeugdervaringen die model stonden voor een van de hoofdpersonages.Planta 4a is een film over drie jongens van vijftien die de hevigste maanden van hun puberbestaan moeten doorbrengen op de afdeling traumatologie van een Spaans ziekenhuis. Ze hebben alledrie botkanker, missen een been en zijn bijgevolg veroordeeld tot de rolstoel.Genoeg stof voor drie volgesnotterde zakdoeken dus.Maar niet is, gelukkig, minder waar.Planta 4a wordt nooit een film over kankerpatiëntjes, het gaat vooral over de belevenissen van drie puberjongens die de eerste keer verliefd worden, willen winnen in de basketbalfinale, genieten van hun favoriete muziek, en iedereen rondom hen een loer draaien. Alleen gebeurt dat niet op het dorpspleintje maar in de gangen van het ziekenhuis. En zo komt het dat een ruzietje niet met de blote vuist uitgevochten wordt om vijf uur aan de kerk, maar dat om twaalf uur een rolstoelrace à la Ben Hur door de gangen van het ziekenhuis raast. Planta 4a is niet de zoveelste waargebeurde kankerfilm die ze op één wel eens plegen te programmeren op een vrijdagavond. Het is de film waarbij je de tijd niet krijgt om je zakdoek te vinden, omdat heel de zaal alweer zit te lachen met één of andere kwajongensstreek.Leuk filmpje. Te zien in Studio SkoopRedactie Antenne
Nieuws generiek
urgent.fm

Proof

Robert, gespeeld door Anthony Hopkins, is een befaamd genie die goochelt met getallen en wiskundige formules. Als prille twintiger leverde hij een belangrijke bijdrage aan de wetenschap. Met het ouder worden verdween zijn kennis en meteen ook zijn vriendenkring. De mentale toestand van Robert ging immers sterk achteruit. Enkel zijn dochter Catherine (Gwyneth Paltrow) stond hem bij tijdens de laatste zware jaren. Robert is ondertussen overleden maar hij is nog steeds present. Hij heeft een hele stapel notaboekjes achtergelaten. Daarop staat eventueel nog een andere baanbrekende formule. Er is echter twijfel of hij überhaupt nog iets zinnigs op papier kon zetten. Bovendien vreest een radeloze Cathrine dat ze net zoals haar vader op termijn gek zal worden.Het verhaal van “Proof” doet me vooral denken aan “A Beautiful Mind” (2001). Daarin verliest Russel Crowe ook zijn briljant verstand. Die film ging (onterecht) met een aantal Oscars lopen. Voor “Proof” al dat niet gebeuren, maar dat hoeft ook niet. Gwyneth Paltrow speelt weliswaar de pannen van het dak. En ze doet het zelfs beter dan Anthony Hopkins, jawel. Ze krijgt daarbij steun van een sterke Hope Davis als haar zus Claire wiens bloed je wilt drinken. En mister populair Jake Gyllenhaal deelt de lakens met Gwyneth terwijl hij in “Brokeback Mountain” hetzelfde doet met zijn tegenspeler Heath Ledger. Stephen Warbeck kreeg een Oscar voor zijn muziek in “Shakespeare In Love” (1998). Hoe mooi ik die film ook vind, de score heeft me nooit kunnen bekoren. Ik ben blij dat Warbeck mij ditmaal wel heeft betoverd. Deze score vind ik logischerwijze dan ook stukken beter. Vreemd eigenlijk want Warbeck gebruikt dezelfde technieken en klanken als in “Shakespeare In Love”. De twee belangrijkste instrumenten waarop beroep wordt gedaan zijn strijkers en de piano. Maar voor mij niet gelaten. In het openingsnummer “Proof” laat hij een thema op ons los dat doorheen het hele album zit verwerkt. En dat is zeker een pluspunt. Daadoor ga je niet selectief luisteren. Je drukt gewoon op play en dan is het puur genieten.Tracks1. Proof (4:11)2. Hope (2:32)3. Catherine (3:55)4. The Kiss (1:12)5. Writing The Proof (4:56)6. The Chapel (2:41)7. Lost Days (2:30)8. Testing The Proof (3:48)9. You Imagined You Wrote It (2:32)10. The Airport (5:47)11. Line By Line (7:51)
Nieuws generiek
urgent.fm

Last Days

Gus Van Sant heeft een fascinatie voor de dood. Dat blijkt uit zijn vorige twee films “Gerry” (2002) en “Elephant” (2003). Deze keer is het niet de natuur of een medemens die een slachtoffer opeist. In “Last Days” (2005) laat hij de betwijfelende eer van kiezen voor het leven of kiezen voor de dood aan de hoofdfiguur zelf. Het levert een film op die eigen is aan Van Sant’s stijl namelijk puur en ongefilterd. Maar levert dat ook een goede film op…Blake (Michael Pitt) heeft geproefd van het wilde bestaan als muzikant. Handtekeningen uitdelen, mensen die je naam schreeuwen en hun (gebruikt) ondergoed naar je gooien, het zijn een van de vele zaken waarmee je wordt geconfronteerd. Maar aan dat alles hangt ook een schaduwzijde. Daar zit Blake momenteel in. Hij ziet het allemaal niet meer zitten. Blake leeft afgezonderd in een veel te groot huis met een veel te grote tuin. Alleen zijn vrienden komen nog eens op bezoek, al ziet hij hen niet meteen staan. Doelbewust, want hij verstopt zich voor hen. Welke weg hij bewandelt dat is onduidelijk maar het lijkt erop dat het zijn laatste reis wordt op deze aarde. Gus Van Sant beweert bij hoog en laag water dat “Last Days” niet gaat over de laatste lijdensweg van Kurt Cobain, alle gelijkenissen ten spijt. Het klinkt qua marketing wel goed als iedereen denkt dat je een film hebt gemaakt over deze muzikale halfgod. Maar daardoor creëer je een aantal verwachtingen en die kunnen dan wel eens ferm tegenvallen. De grens tussen boeien en saaiheid is hier filterdun. En wetende dat we leven in een superhighway van flitsende beelden en geluiden kan dit slakkengangetje wel eens een serieuze opdoffer zijn voor de veeleisende jeugd. Dit keer moet je het immers stellen zonder de knappe snoetjes van Adam’s nageslacht zoals in “Elephant”. Van Sant toont ook geen druggebruik of decadente situaties die een gevolg zijn van de roem. Hij toont ons enkel datgene wat volgt na deze wilde uitspattingen. Dat is een gebroken, verward en geïsoleerd individu die zoekt naar stilte, rust en naar zichzelf. Hoofdrolspeler Michael Pitt ("The Dreamers") doet op dat vlak wat hij moet doen al herken je hem bijna niet doordat zijn haar voortdurend voor zijn gezicht hangt. Bovendien filmt Van Sant alles van op een afstand wat die herkenbaarheid niet bevordert. Al geeft die afstand net Blake’s isolement weer. Het heeft iets weg van wat zieke dieren doen als ze hun einde voelen naderen. Zijn vrienden, kennissen en zelfs vreemden bieden hem een uitweg zonder dat ze effectief zelf zijn hand vastnemen. En net het vastnemen van dat hand kan een wereld van verschil maken. Het is zoals een goede vriend of vriendin die tijd voor jou maakt als je in een dipje zit. Het mooiste moment uit deze film is wanneer Blake geheel onverwacht zijn zangtalent bovenhaalt met “Death to birth”. De hele tijd hoor je hem nauwelijks en net daardoor geraak je compleet in de ban van zijn vertolking. Lukas Haas (“Mars Attacks”) heeft niets dan lof over deze filmervaring. Hij experimenteert de hele tijd en laat zijn creativiteit de vrije loop. Zelfs dat ene homo-erotisch moment deert hem niet. En waarom zou dat zo zijn. Cobain schrijft in zijn nummer “All apologies” toch: “What else should I say? Everyone is gay." Dit is geen goede film maar dat neemt niet weg dat hij wel fascineert en dat zegt al veel. De extra’s:- Making of (30min.)- Director’s filmography- Trailer

Nieuws generiek
urgent.fm

The Wizard Of Oz

Wat sommige films onsterfelijk maakt en andere niet hangt van veel factoren af. Dé succesformule die bestaat niet. Al hebben veel van die succesproducties wel één gemeenschappelijk kenmerk : het productieproces kent een meer dan moeizaam verloop. Voor “The Wizard Of Oz” (1939) is dat niet anders. De gele weg zag er lange tijd niet zo geel uit, en de regenboog vertoonde iets minder kleur dan normaal. Maar zoveel jaar later is de film nog steeds een voltreffer bij zowel jong als oud. Dat blijkt alvast uit de extra’s op de dvd.Dorothy (Judy Garland) brengt haar jeugdjaren door op een boerderij in Kansas. Veel spannende dingen beleeft ze daar niet. En dan passeert een orkaan. Die blaast Dorothy en haar hondje Toto naar het land van Oz. Dat land heeft iets magisch en mysterieus. Hoe mooi het er ook mag zijn, het liefst wil Dorothy gewoon terugkeren naar Kansas. Daarvoor krijgt ze de hulp van de goede heks uit het Noorden. Maar ze wordt ook tegengewerkt door de slechte heks uit het Westen. Tijdens het wandelen op en naast de gele weg die het land kleur geeft ontmoet ze nieuwe vrienden. Zo is er een bange vogelverschrikker, een al te tamme leeuw en een piepende tinnen man. Zij vergezellen Dorothy in haar zoektocht naar de tovenaar van Oz. Hij kan al hun dromen waarmaken. Louis B. Mayer is jaloers op het succesverhaal van Walt Disney. Die heeft met “Snow White And The Seven Dwarfs” een megahit over de hele wereld. Als baas van MGM wil Mayer proeven van die roem. In het jaar 1900 verschijnt het boek van L. Frank Baum “The Wonderful Wizard of Oz”. Ideaal voor een verfilming. Maar die verfilming bezorgt Mayer meerdere kopzorgen. 2,6 miljoen dollar lijkt vandaag een peulschil. In die tijd is het een gigantisch bedrag dat niemand wil kwijtspelen door een slechte film. Oorspronkelijk zit Richard Thorpe (“Ivanhoe”) in de regisseursstoel. Na twee weken wordt hij echter al ongeschikt bevonden. Uit de resterende beelden heeft Dorothy blonde lokken en lijkt ze meer op een poppemieke dan een echt meisje. Thorpe’s tijdelijke vervanger George Cukor maakt brandhout van die hele Alice in wonderland-look en zo verschijnt de Dorothy die wel allemaal kennen. Victor Fleming regisseert het leeuwendeel van de film tot hij een andere opdracht krijgt, namelijk het epos “Gone With The Wind” (1939). King Vidor en zelfs producent Mervyn LeRoy maken het plaatje compleet. Tijdens de Oscar-uitreiking doet Victor Fleming zichzelf concurrentie aan. Zowel “The Wizard Of Oz” als “Gone With The Wind” dingen naar de begeerde beeldjes. De laatste trekt uiteindelijk aan het langste eind. Maar net zoals het liefdesverhaal van Rhett en Scarlett blijft dit verhaal overeind. Voor Judy Garland (de moeder van Liza Minelli) is het de rol van haar leven, en veelal ook de enige rol waar iedereen aan blijft denken. Nochtans aasde publiekslieveling Shirley Temple op de rol van Dorothy. Het feit dat Garland echter kan zingen speelde in haar voordeel. Zij is tevens het mollige buurmeisje waar iedereen zich mee kan identificeren en dat is net iets relevanter dan louter een mooie glimlach. Een tornado, vliegende huizen, vuurballen, smeltende personages en nog veel meer dat is “The Wizard Of Oz”. Het is een film waar iedereen wel een menig over heeft. Dat blijkt uit de vele interessante extra’s waarin iedereen ruimschoots de tijd neemt voor zijn of haar verhaal. De film betekent voor velen het einde van een zorgeloze wereld vol regenbogen. Maanden later breekt immers de Tweede Wereldoorlog uit. “Over The Rainbow” wordt kort daarop gebombardeerd tot nationaal volkslied. Even leek zelfs dat het ongenaakbare lied de film niet zou halen. Het nummer werd geschrapt na een tweede test screening omdat het het tempo uit de film haalde. Maar gelukkig behoort dat wel nog steeds tot een deeltje van onze filmgeschiedenis. Dankzij dat nummer en de uitspraak: “Toto, I've a feeling we're not in Kansas anymore” blijft “The Wizard Of Oz” tot de verbeelding spreken. Kijk maar eens naar “Wild At Heart” (1990) van David Lynch. De extra’s:- The Wonderful Wizard Of Oz: The making of a movie classic (50 min.) - Memories of Oz (27, 25 min.)- The art of imagination: a tribute to Oz (29 min.)- Because of the wonderful things it does: the legacy of Oz (25 min.)- Harold Arlen’s home movies (4, 27 min.)- 6 outtakes and deleted scenes (14 min.)- It’s a twister! It’s a twister! The Tornado tests (8 min.)- Off to see the wizard (3, 42 min.)- 3 from the vault (14 min.)- Audio vault- Stills galleries- Trailers

Nieuws generiek
urgent.fm

Munich

Dat niet alle Amerikanen ja-knikkers zijn, bewijst het cinema-aanbod dezer dagen. In ‘Manderlay’ en ‘Good Night and Good Luck’ lijkt een trend gezet voor het hekelen van het huidige Amerika via de korte geschiedenis van het land. En hoewel ‘Munich’ handelt over het Israëlisch-Palestijns conflict, gaat de film toch over het bestrijden van terrorisme met terrorisme. Kan het actueler?Het VerhaalOp de Olympische Spelen van 1972 in München, gijzelt een Palestijns commando elf Israëlische soldaten. Na een hoop onhandige acties van het Duitse leger, eindigt de gijzeling in een waar vuurgevecht, waarin alle gijzelaars omkomen en slechts een aantal gijzelnemers het hele gebeuren overleven. Hier eindigen de historische feiten en begint de film. De Israëlische premier Golda Meir (een vrouw!) besluit dat ze de vrede tussen Palestijnen en Israëlieten voorlopig nog eventjes moeten laten voor wat ze is en dat ze zich sterk moeten tonen. Ze geeft de Mossad de opdracht om elf opdrachtgevers van München op te sporen en ("use fire weapons, but prefer bombs") te liquideren. Er wordt een team samengesteld van voormalige Mossad-agenten en de vroegere lijfwacht (schitterend vertolkt door Eric Bana) van de premier wordt teamleader. Avner Aviv wordt voor de buitenwereld onzichtbaar en onbestaande gemaakt. Hij wordt uit de wereld gewist. Het enige dat hem aan zijn verleden bindt is zijn hoogzwangere vrouw. Het team bestaat uit een overtuigde jood, een bommenspecialist/speelgoedmaker(de mooie jongen uit Le Fabuleux Destin), een documentenvervalser en een denker die alle sporen netjes uitwist (Caesar uit de serie Rome). ControverseDe film is uitermate spannend en twee uur en veertig minuten vliegen voorbij in de klopjacht naar Palestijnse doelwitten. Spielberg toont in deze film dat hij zijn naam waard is, maar brengt ook een hele discussie op gang. Sommigen vinden de film pro-Palestijns, anderen pro-Israëlisch. Dat is naar mijn mening een loze discussie. Het is duidelijk dat de joodse Spielberg niet wil provoceren en het laatste wat hij wil doen is kant kiezen. Hij brengt de film wat dat betreft goed in evenwicht en laat beide kanten van het verhaal zien.Wat meer onenigheid met zich meebrengt is de vraag naar de verhouding feit-fictie. De klopjacht van de Mossad en het personage Avner Aviv zijn geïnspireerd op een boek van George Jonas. Maar naar verluidt was die Aviv maar een charlatan die het verhaal verzonnen heeft. Hij zakte voor de basisopleiding bij de Israeli Defence Force en is nooit meer geweest dan een onbelangrijke poortwachter. Niets waargebeurde feiten dus?Maar zou het niet kunnen dat de echte Aviv in zijn tijd ook uit het leven is gewist en dat hij gewoon niet kan aantonen dat hij echt bestaan heeft? Wil Spielberg ons tonen dat er geen waarheden meer bestaan?Och, zelfs als je al deze boeiende discussies buiten beschouwing laat, houd je een knappe thriller over die je van begin tot einde aan je stoel nagelt en je toont dat sommige terroristen ook maar een klein hartje hebben. En nog 1 tip, ga aub na de film een pint pakken, je moet over deze film kunnen babbelen, anders houdt hij je nog enkel dagen stevig in z’n greep.Te bekijken in Studio SkoopRedactie Antenne
Nieuws generiek
urgent.fm

2 Oude vrouwtjes

Twee weken lang kon je in Antenne genieten van de verhaaltjes van Toon Tellegen over "Twee oude vrouwtjes", voorgelezen door Sarah op een bedje van pianomuziek van Dirk Brossé.Deze twee oude vrouwtjes zijn niet versleten.Ze vertellen over de liefde, kussen, oude eenzame mannen met vieze gedachten en de bemoeienissen van een tiranniek besje.Kleine verhaaltjes over de kleine dingen des levens, maar o, zo schoon...Deel 1Deel 2Deel 3Deel 4Deel 5Deel 6Deel 7Deel 8Deel 9Deel 10

897 898 899 900 901
902
903 904 905 906 907
luister nu:
Listen Up
  • facebook
  • youtube
  • instagram
  • X
×