Urgent.FM | 105.3FM
programma's nieuws over Urgent.fm workshops contact

urgent.fm

Nieuws generiek
urgent.fm

Hairspray

Actrice Nikki Blonsky maakt haar filmdebuut via de grote poort. Als de mollige Tracy Turnblad hoort ze het tromgeroffel en het belgerinkel van alles wat mooi is van zodra ze haar ogen opent in the sixties. Tracy is fan van de Corny Collins Show. Aan meligheid heeft de show geen gebrek. Samen met haar beste vriendin Penny (Amanda Bynes) droomt ze weg bij de verschijning van Link Larkin (Zac Efron). De meisjes willen maar al te graag aan zijn zijde staan. Die kans krijgen ze wanneer Link een nieuw meisje zoekt voor de show. Wie weet wordt Tracy wel de uitverkorene. Maar ze moet dan wel oppassen voor de blonde Amber Von Tussle (Brittany Snow) en haar al even gemene moeder Velma (Michelle Pfeiffer). Wie zin heeft in een zingende en swingende filmervaring die koopt best een kaartje voor Hairspray. De film is gebaseerd op de gelijknamige filmversie uit 1988 en de musical die furore maakte op Broadway in 2002. Gezien het succes kon een remake dan ook niet uitblijven. In het geval van Hairspray is dat welgekomen want deze adaptatie oogt en klinkt overheerlijk. De muziek maakt je vrolijk zoals dat nu eenmaal moet met alles dat gaat over de swinging sixties. Die gesmaakte bubblegum ervaring komt door de goedgeschreven songs, de prima zangprestaties en de al even goede vertolkingen. De film tout court is een heuse rollercoasterride op zich. In High School Musical (2006) komt de jonge acteur Zac Efron nog geforceerd en gemaakt over. Deze keer voelt hij zich meer in zijn element. Dat mag ook wel als je het scherm en de soundtrack deelt met John Travolta, Michelle Pfeiffer en Queen Latifah. Black mama Latifah zingt met “I Know Where I’ve Been” het meest rustige nummer op de soundtrack. Ze geeft zich wel voor de volle honderd procent en draagt dat nummer als geen ander. Michelle Pfeiffer is de bitch van dienst en heeft haar moment van glorie in de song “Miss Baltimore Crabs”. Daarin hemelt ze zichzelf op en boort ze de concurrentie de grond in. Kritiek hebben op anderen, en hun meningen, is immers heel makkelijk. “People who are different, their time is coming” zegt Tracy tegen haar moeder. Een mooie gedachte, maar die vergeet je makkelijk eens je Tracy’s moeder hebt gezien. Deze welgevormde wat wereldvreemde big mama van middelbare leeftijd wordt immers vertolkt door John Travolta. Gwenyth Paltrow, Mike Meyers en Ryan Reynolds kropen voordien al eens in de huid van corpulente mensen, toch is deze transformatie iets anders. Travolta speelt immers een vrouw en dat is al even moeilijk als een vrouw die een man speelt die een vrouw speelt zoals Felicity Huffman dat doet in Transamerica (2005). Maar Travolta doet het schitterend. Hij ruilt met het grootste gemak zijn vetkuif in voor een ontvlambare bus haarlak. Moet ik het nog schrijven dat je bij het bekijken van deze film én het beluisteren van de soundtrack een al even groot zonnetje in huis wordt zoals Tracy, en met dezelfde overgave ’s morgens de dingen zal begroeten. Tracks: 1) "Good Morning Baltimore" – Nikki Blonsky 2) "The Nicest Kids in Town" – James Marsden 3) "It Takes Two" – Zac Efron 4) “(The Legend of) Miss Baltimore Crabs” – Michelle Pfeiffer 5) "I Can Hear the Bells" – Nikki Blonsky 6) "Ladies' Choice" – Zac Efron 7) "The New Girl in Town" – Brittany Snow 8) “Welcome to the 60's" – Nikki Blonsky and John Travolta 9) "Run and Tell That" – Elijah Kelley 10) “Big, Blonde and Beautiful" – Queen Latifah 11) "Big, Blonde and Beautiful (Reprise)” – John Travolta and Michelle Pfeiffer 12) "(You're) Timeless to Me" – John Travolta and Christopher Walken 13) "I Know Where I've Been" – Queen Latifah 14) "Without Love" – Zac Efron, Nikki Blonsky, Elijah Kelley and Amanda Bynes 15) “(It’s) Hairspray” – James Marsden 16) “You Can't Stop the Beat” - Nikki Blonsky, Zac Efron, Amanda Bynes, Elijah Kelley, John Travolta and Queen Latifah 17) “Come So Far (Got So Far to Go)” – Queen Latifah, Nikki Blonsky, Zac Efron and Elijah Kelley 18) “Cooties” - Aimee Allen 19) "Mama, I'm a Big Girl Now" – Ricki Lake, Marissa Jaret Winokur and Nikki Blonsky

Nieuws generiek
urgent.fm

So British ! Collection

De “So British ! Collection” is een dvdverzameling die films uit de jaren ’40, ‘50 en 1960 samenbrengt. In die jaren zijn de Ealing Studios the place to be. In die studio’s wordt een aantal onvergetelijke komedies gedraaid met sterren zoals Alec Guiness en Stanley Holloway. Deze twee acteurs zie je bijvoorbeeld aan het werk in The Lavender Hill Mob (1951). Guiness (Obi-Wan uit Star Wars) rijdt met zijn pantserwagen gevuld met goudstaven van de ene bank naar de andere. Na twintig jaar kan hij de verleiding niet meer weerstaan. Samen met een kennis smelt hij een lading goud om tot souvenirs van de Eiffeltoren. Zo kunnen ze in Frankrijk op hun lauweren rusten. Het plan kan niet mislukken, of toch. Dean Parisot de regisseur van Fun with Dick and Jane (2005) heeft plannen voor een remake van deze film. Alec Guinnes is ook van de partij in The Man In The White Suit (1951). Deze keer werkt hij op een legitieme manier aan zijn succes. Hij ontwikkelt een onverslijtbare stof die bovendien nooit vuil kan worden. Goed nieuws dus voor iedereen behalve voor de textielindustrie. Die vreest dat de winkels het voortaan moeten stellen zonder shoppers. Hoe onvoorstelbaar dat allemaal lijkt, zo onvoorstelbaar is Guiness twee jaar eerder in de film Kind Hearts and Cornets (1949). De acteur kruipt voor de gelegenheid in de huid van acht personages. En dat allemaal omdat hij heel graag een erfenis in handen wil krijgen. De vertolking van Guiness in die film is vergelijkbaar met de prestaties die Peter Sellers een aantal jaren later doet in onder andere Dr. Strangelove (1964) en de vertolking van Geoffrey Rush als die Peter Sellers en al zijn familieleden in The Life and Death of Peter Sellers (2005). Trouwens, ook Heavens Above (1963) een film met Peter Sellers is ook uit op dvd. Daarin speelt hij de rol van een priester die graag heilige huisjes intrapt. Zo opent hij zijn kerk voor iedereen onafhankelijk van afkomst, leeftijd en geslacht. De parochianen hebben het niet zo begrepen op deze daden van barmhartigheid. Wie houdt van Britse humor uit een ver verleden weet dus naar wat kijken de komende tijd.

Nieuws generiek
urgent.fm

Ratatouille

In een ver verleden zingt de groep UB40 over “a rat in the kitchen”. Die rat zit daar nog steeds zo blijkt in de film Ratatouille. Bovendien is het een Franse keuken waarmee de rat in kwestie genaamd Remy zijn doodvonnis heeft getekend. Of niet. Remy gooit het op een akkoord met de sullige en onhandige Linguini. Ze koken samen de meest verrukkelijke schotels en doen de sterren van de topkok Gusteau terug glinsteren als nooit tevoren. Voor de Amerikanen is het uitspreken van deze titel Ratatouille even moeilijk als pakweg het woord supercalifragilisticexpialidoscious. Ratatouille, wat je uitspreekt als rat ? a ? too ? ee, is de jongste creatie van Brad Bird, de regisseur van die andere animatiefilm The Incredibles (2004). Daarin toont Bird en zijn team hoe ze superhelden op een verbluffende manier tot leven kunnen wekken, en vergeet zeker modegoeroe Edna Mode niet. Met dezelfde verbazing slaat Bird ons om de oren en ogen met het verhaal over een rat die chef-kok wilt worden. Zowel de film als de muziek bevatten de juiste ingrediënten en valt danig in de smaak. Voor die muziek beroept Bird zich terug op Michael Giacchino (The Incredibles, Lost en Mission Impossible III). De uitdaging voor hem is het muzikaal weergeven van de Franse setting en het genot dat iedereen beleeft wanneer ze achter het fornuis staan. De toon wordt alvast gezet door de Franse zangeres Camille Dalmais. Zij opent de cd met “Le Festin”. Tijdens de 40 seconden die daarop volgen mixt de componist La Marseillaise (Leterme zal het graag horen) en de typische accordeongeluiden door elkaar in "Welcome to Gusteau's”. Ceci c’est Paris zoveel is duidelijk. Toch moeten we nog even wachten op meer van die Parijse klanken want Remy moet eerst samen met zijn vader, broer en de rest van zijn soortgenoten nog levend en wel uit handen blijven van een oud vrouwtje gewapend met een jachtgeweer (“Granny Get Your Gun”). Wat volgt zijn vooral sfeervolle nummers zoals “Cast Of Cooks”, “Colette Shows Him Le Ropes”, “Losing Control” en “The Paper Chase”. De soundtrack eindigt met het speels en vrolijk “End Creditouilles” en het hoofdthema dat Giacchino doorheen het hele album laat weerklinken. Dit is dus een toepasselijke score voor een leuke film. Tracks: 1. Le Festin, Camille (2:50) 2. Welcome to Gusteau's (0:38) 3. "This is Me." (1:41) 4. Granny Get Your Gun (2:01) 5. 100 Rat Dash (1:47) 6. Wall Rat (2:41) 7. Cast of Cooks (1:41) 8. A Real Gourmet Kitchen (4:18) 9. Souped Up (0:50) 10. Is It Soup Yet? (1:16) 11. A New Deal (1:56) 12. Remy Drives a Linguini (2:26) 13. Colette Shows Him Le Ropes (2:56) 14. Special Order (1:58) 15. Kiss & Vinegar (1:54) 16. Losing Control (2:04) 17. Heist to See You (1:45) 18. The Paper Chase (1:44) 19. Remy's Revenge (3:24) 20. Abandoning Ship (2:55) 21. Dinner Rush (5:00) 22. Anyone Can Cook (3:13) 23. End Creditouilles (9:16) 24. Ratatouille Main Theme (2:09)

Nieuws generiek
urgent.fm

Evan Almighty

Wie Bruce Almighty (2003) heeft gezien die weet dat Jim Carrey in die film voor een tijdje God mag spelen. Meer goddelijke inspiratie dan wat flauwe grappen over de borsten van Jennifer Aniston krijg je echter niet. Ander en beter, en daarom verschijnt God (Morgan Freeman) deze keer aan Evan, Steve Carell, de broer met zelfmoordplannen uit Little Miss Sunshine (2006). Hij is de collega uit Bruce Almighty die met de job van Bruce gaat lopen, en als straf op antenne onzin vertelt. De opdracht voor Evan is simpel. Hij moet zoals Noah een ark bouwen. Veel keuze heeft hij niet want de dieren achtervolgen hem al in paren. En Evan heeft tevens plots last van enorme baardgroei. Komt er dan daadwerkelijk opnieuw een heuse zondvloed? Het antwoord daarop zie je in Evan Almighty. Ondertussen kan je ook luisteren naar de bijhorende muziek. John Debney mocht van Mel Gibson de lijdensweg van Jezus Christus begeleiden in The Passion of the Christ (2004). Daarvoor schrijft hij onder andere het meesterlijke en hemels klinkende nummer “Mary Goes To Jesus”. De lijdensweg van Evan is anders, maar toch doet Debney, die ook Bruce Almighty scoort, opnieuw beroep op enkele goddelijke melodieën. Luister maar naar “The Ark Theme” of “God’s Theme” waarbij hij de medewerking krijgt van enkele gospelzangers. Een ander hoogtepunt is “Acts of Random Kindness” en de dreiging in “Take It Down”. Wie wat vertrouwd is met filmmuziek zal hier en daar wel momenten van herkenning horen. Zo heeft Debney zich niet alleen laten inspireren door God, maar tevens door collega James Horner en zijn score voor Appolo 13 (1995). Het orgelpunt van de soundtrack is heel toepasselijk getiteld “The Flood”. Welke scène daarbij hoort kan je je zelf wel inbeelden. Visueel is dat moment behoorlijk fake, maar doorheen een stereo klinkt het indrukwekkend. Tracks - The Ark Theme (1:44) - Baxter's to Bed (1:22) - God's Theme (3:11) - Grooming Montage (1:01) - Genesis 6:14 (5:20) - Evan's Theme (2:03) - Evan Runs From the Capitol (1:26) - God's Valley (2:02) - God Crane Arrives (1:06) - Congressional Animals (3:17) - I'm Noah (4:48) - Evan and God (2:18) - Hummer Ride (3:33) - Take It Down (4:02) - The Flood (6:56) - Acts of Random Kindness (4:48)

Nieuws generiek
urgent.fm

Everybody Loves Raymond

In het zevende seizoen van Everybody Loves Raymond zie je hoe Amy en Robert na heel wat moeite toch uiteindelijk met elkaar trouwen. De twee genieten in de eerste afleveringen van het achtste seizoen nog steeds van hun huwelijksgeluk. Ze doen dat tijdens een reis naar Italië waar mening gondelaars voor het koppel zingen. Eens thuis grijpt Debra Amy bij de arm, want als schoonzussen moeten ze hun krachten bundelen en een cordon vormen tegen Marie. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Je weet uit vorige seizoenen dat de moeder van Raymond en Robert zich niet zomaar gewonnen geeft. Aanvaarden dat Marie voor eeuwig en altijd over Debra’s schouder meekijkt bij alles wat ze doet is dan ook haar enige redding. Debra verandert het geweer van schouder en wil ook haar huwelijk (nog maar eens) wat nieuw leven inblazen en kiest resoluut voor de favoriete sport van Raymond: golf. Zo een heel goed idee is dat niet, want de twee aanvaarden geen kritiek op hun spel. Ze kiest dan maar voor de samenkomsten van vader Frank. Zijn vereniging kan de hulp van een verstandige en mooie vrouw best gebruiken. Al kijken de mannen net iets teveel naar het uiterlijk tot groot ongenoegen van Frank. De eer van vader Frank krijgt ook een deuk als Raymond en Debra hem liever uit de buurt van hun fornuis houden, want Frank maakt de dingen eerder onbruikbaar dan dat hij ze herstelt, denk maar aan de trap waar hij in een vorig seizoen doorzakt. Dit achtste seizoen zit dus weer vol van zulke kleine en grappige verhaallijnen. Hier en daar zie je oude personages terug verschijnen zoals de gevreesde moeder van de koekjes, de religieuze ouders van Amy die niet zo vredelievend zijn naar ongedierte en haar al even vreemde broer. Elk verhaal is eerlijk en heel herkenbaar, en daarom blijf je houden van Raymond en de rest van zijn foute familie.

Nieuws generiek
urgent.fm

Will & Grace

Will en Grace zijn in het zesde seizoen nog steeds een onafscheidelijk duo. Hun relatie ziet er voortaan wat anders uit, want Grace is ondertussen getrouwd met Leo (Harry Connick Jr.). Haar echtgenoot wil zich volledig inzetten voor Artsen Zonder Grenzen. Als liefhebbende vrouw kan Grace zijn levensdroom niet in de weg staan, al wil ze hem wel op andere gedachten brengen. Maar dan krijgt Grace andere dingen aan haar hoofd als plots de ex van Leo opduikt. Ze hoopt op een domme lelijke meid maar voor haar staat de bloedmooie Mira Sorvino (Deconstructing Harry. Deze verschijning is ook geen onbekende voor Will, wat resulteert in een hilarische happening en veruit de beste aflevering van dit seizoen. Actrice Debra Messing die Grace speelt zie je in dit seizoen niet zoveel. En als je haar zit dan draagt ze vooral donkere en losse kledij. De reden is dat Messing zwanger is. De scenaristen spelen daar handig op in. Ze zorgen er bijvoorbeeld voor dat Grace een grote eetlust heeft. Halfweg het seizoen moeten we de actrice wel missen. Ondertussen zoekt Will (Eric McCormack) wat tegen zijn zin afleiding bij zijn moeder. Maar veel troost vindt hij daar niet. Zijn moeder is een hoopje miserie na de ontrouw van haar man. Bovendien belandt ze een tijdje in een rolstoel en het appartement van Will. Een homo die nog steeds met zijn moeder samenwoont, is geen goede opener als je jezelf introduceert in de fitnessclub. Jack en Karen vormen nog steeds het andere gekke duo dat deze televisiereeks rijk is. Zij (Megan Mullally) is de rouwende weduwe die verslaafd is aan drank, medicijnen en seks. Bekvechten kan ze als geen ander en ad rem is ze altijd. Haar leven verandert wanneer ze de hotelkamer bestormt van John Cleese. Jack (Sean Hayes) zoekt nog steeds de job van zijn leven. Die roeping vindt hij als verpleger, al moet hij dan wel de strenge behandeling van zijn lerares overleven. Gelukkig helpt Karen hem daarbij, net zoals ze helpt bij zijn spellingwedstrijd. Het ziet er ook naar uit dat ook Jack zijn prins op het witte paard heeft gevonden. Echt dijenkletsen heb ik tijdens deze reeks en dit seizoen nooit gedaan, behalve dan in die ene sublieme aflevering met Mira Sorvino. De scenaristen houden zoals in de andere seizoenen de vinger aan de pols wat de actualiteit betreft. Zo wordt er meermaals verwezen naar de politieke toestand van Amerika, de beslissingen en uitspraken van George Bush en de ongelijke rechten van holebi’s in het land. Het is uitkijken wat ze voor ons nog allemaal in petto hebben in het volgende seizoen.

Nieuws generiek
urgent.fm

Robin Hood & Dumbo

De ratten maken de bioscoop onveilig dankzij Ratatouille. Op dvd staan een sluwe vos en een olifant met veel te grote oren centraal. Zowel Robin Hood (1973) als (1941) vergroten immers de rij van Disneyklassiekers die uitgebracht worden op dvd. Een welgekomen release tijdens de zomervakantie. Zo weet je tenminste weer hoe je de kinderen en kleinkinderen voor een aantal uurtjes stil kunt houden. Voor Robin Hood moet regisseur Wolfgang Reitherman het stellen zonder de inbreng van stichter Walt Disney. Het heeft geen negatieve impact op het creatieve proces en het resultaat. De vos Robin Hood steelt van de rijken en geeft het aan de armen. Zo wil hij de gemene Prins Jan een hak zetten. Die Prins Jan regeert over Engeland tijdens de afwezigheid van Koning Richard maar hij doet dat allesbehalve op een menslievende manier. De al even gemene Sheriff van Nottingham en Graaf Slis helpen hem daarbij. Samen met de beer Kleine Jan en de das broeder Tuck moet Robin Hood erger voorkomen. Hij rekent daarvoor ook op de hulp van Marian, het nichtje van de koning, die het hart van onze held sneller doet kloppen. De extra’s: - Niet gebruikte scène : Alternatief einde - Muziek en meer : Disney’s Liedjesselectie - De film kan worden afgespeeld met songteksten in beeld - Spellen en Activiteiten - Achter de schermen bij Disney : Robin Hood Atelier - Korte bonusfilm : Goeie, ouwe tijd - Een film uit de archieven van de Walt Disney Studio’s. Heel wat tederheid en sentiment voel je dan weer bij het bekijken van Dumbo. De ooievaars brengen de kinderen naar hun moeder. Ook circusolifant Jumbo wacht vol ongeduld op de komst van haar kleine kapoen. Klein is Dumbo wel, maar zijn oren zijn een beetje te groot uitgevallen. Zoals elke moeder het beaamt volgt ze de visie van mijn kind mooi kind. De andere kinderen en dieren lachen hem echter uit en zo voelt Dumbo zich helemaal alleen op de wereld. De muis Timmy moet en zal van hem een heuse ster maken waarbij zijn grote oren goed van pas komen. Met het bekijken van de films blijkt nog maar eens dat er geen sleet zit op deze klassiekers. De extra’s: - “Leve Dumbo” featurette - dvd-verhalenboek “Dumbo’s grote ontdekking” - “Baby Mine” Michael Crawfords muziekvideo - Sing-Along Songs “Kijk uit voor d’ooievaar” en “Casey Junior” - “Elmer de olifant” animatiefilm - “Als muizen willen vliegen” animatiefilm - Dumbo fotogallerij

Nieuws generiek
urgent.fm

Ghost Rider

Het aantal films waarin de superhelden van Marvel Comics tot leven komt dikt aardig aan. Zo hebben we al het levensverhaal gezien van The Punisher, Fantastic Four, Blade en Hulk. Tot de meer succesvolle adaptaties, zowel qua uitwerking als opbrengsten, behoren X-Men en natuurlijk Spider-man. Tot dat steeds groeiend clubje behoort nu ook Ghost Rider. Nicholas Cage scheurt op zijn motorbike doorheen de donkere nacht én de lucht als de rechterhand van de duivel. Hoe en waarom dat gebeurt zien we in de eerste pakweg 15 minuten. Net zoals zijn vader is de jonge Johnny Blaze gek op snelheid en moto’s. Samen halen ze heel wat gevaarlijke stunts uit. Johnny komt echter op de leeftijd dat hij zijn eigen weg wilt gaan. Hij is bovendien verliefd op Roxy. Met haar wil hij op de motor springen en wegrijden zonder om te kijken. Alleen durft hij zijn zieke vader niet achterlaten. Een onbekende man belooft plechtig dat hij zijn vader geneest in ruil voor Johnny’s eeuwige trouw. Een harde les die Johnny leert is dat er aan elke keuze gevolgen zijn gekoppeld. Hij sluit een pact met die onbekende man waardoor hij zijn familie, vrienden en geliefde vaarwel moet zeggen. Voortaan heet hij Ghost Rider en werkt hij in dienst van Lucifer. Mark Steven Johnson waagt opnieuw zijn kans als regisseur. Regisseren kan hij, dat bewijst hij voordien met Daredevil, alleen gaat dat compleet verloren door de foute casting van onder andere Ben Affleck. Ghost Rider krijgt de look van een western, waarmee Johnson ode brengt aan Sergio Leone. Die setting werkt heel goed en het is eens iets anders dan de straten van New York of een andere Amerikaanse grootstad waar de superhelden elkaar voor de voeten lopen. Johnson goochelt opnieuw veel visuele effecten (herinner je de mooie visualisatie van Elektra tijdens een regenbui in Daredevil). De effecten zijn deze keer minder romantisch. Zo krijgt Johnny het letterlijk veel te warm in de aanwezigheid van slechtheid en verandert hij in een doodskop met een levensgevaarlijke ketting rond zijn schouders. De transformatie is niet iets voor gevoelige zielen. Jammer is dat Johnson opnieuw geen goede vertolkingen uit zijn acteurs tovert. Het monotone geprevel van Cage werkt niet echt stimulerend. En naar een twijfelende superheld kijken is niet leuk. Het werkte niet voor Hulk en zelfs niet voor Spider-man (irritatie in overvloed tijdens het bekijken van Spider-man 3). Vooral Wes Bentley (American Beauty) worstelt duidelijk met zijn personage. Zijn wanprestatie als slechterik Blackheart is even miserabel als de incarnatie van Bullseye door Colin Farrell in Daredevil. De rol van Eva Mendes (Hitch) als Roxy is dan weer veel te klein zodat ze nauwelijks opvalt. De enige die overeind blijft is Sam Elliot die onze Ghost Rider het nodige advies geeft. Hij is tevens de stem die het verhaal introduceert en jouw houvast is doorheen de gebeurtenissen. Deze Ghost Rider is geen superfilm maar fans zullen de dvd gevuld met een aantal interessante extra’s met plezier toevoegen aan hun collectie. De extra’s: - Audiocommentaar van de regisseur en de visual effects supervisor - Audiocommentaar van de producent - Trailers - Documentaires: “Spirit of Vengeance”,“Spirit of Adventure”, “Spirit of Execution”, “Sin en Salvation: Comic Book Origins of Ghost Rider - 1970’s, 1980’s, 1990’s and 2000’s” -Ghost Rider Animatics

872 873 874 875 876
877
878 879 880 881 882
luister nu:
Listen Up
  • facebook
  • youtube
  • instagram
  • X
×