Dolf is je doorsnee tienerjongen. Hij loopt school en voetbalt. Tijdens een belangrijke wedstrijd laat hij het afweten. Het knaagt aan hem. Als hij de wedstrijd kon overdoen dan zou hij dat zeker doen. Die kans krijgt hij want zijn moeder heeft een teletijdsmachine uitgevonden waarmee je naar het verleden kan reizen. Dolf waagt zijn kans. Hij vergist zich echter bij het ingeven van de tijd en belandt in het jaar 1212. Hij ontmoet Jenne één van de vele kinderen die een kruistocht maakt naar Jeruzalem. Na wat talmen sluit Dolf zich bij hen aan, zolang hij maar de tijd in de gaten houdt want anders kan hij nooit meer naar huis terugkeren.
De film is gebaseerd op het gelijknamig en veelvuldig bekroonde jeugdboek van Thea Beckman. Iedereen volgde dan ook met argusogen de verfilming ervan op de voet. Regisseur Ben Sombogaart (“De Tweeling”) deelde gedurende 50 draaidagen lief en leed met zo’n 250 kinderen. Hij vertelt tijdens de extra’s dat zijn film valt of staat met de jongen die de rol van Dolf speelt. Die rol is voor Joe Flynn. De jonge acteur deelt een aantal zaken met zijn personage. Net zoals Dolf werd Joe ooit aangevallen door een hond en verloor hij ook zijn vader. Die zaken zorgen dat Flynn een sterker inlevingsvermogen heeft. Toch leidt de acteur aan hetzelfde syndroom als pakweg Orlando Bloom. Echt overtuigend in zijn rol kan hij nooit. Daarvoor is hij nog wat te groen achter de oren.
Zijn tegenspeelster Stephanie Leonidas mist ook die maturiteit maar zoals Sombogaart zegt bezit zij een natuurlijke uitstraling waardoor ze net zoals tijdens haar audities opvalt. Opvallen doet ze zeker want haar personage Jenne is nieuw in het verhaal. Ze komt immers helemaal niet voor in het boek, toch niet in die gedaante. Hiervoor werden een aantal andere personages samengebundeld tot één persoon. Verder vermelden we nog dat de bekende actrice Emily Watson (“Breaking The Waves”) de moeder van Dolf speelt. Zij grapt dat “Kruistocht in Spijkerboek” de eerste film is die haar kinderen zullen mogen zien. Voor haar andere films moeten ze wachten tot ze 18 jaar zijn, of misschien mogen ze die zelfs nooit zien.
Wat de kinderen, en iedereen trouwens, zeker mogen horen is de innemende soundtrack die Ozark Henry heeft geschreven. Aanvankelijk klinkt de score als een te grote egotripperij door deze singer-songwriter maar na een paar luisterbeurten heeft hij jou volledig overtuigd. Hoogvliegers zijn zeker de nummers “Spinkler” en de single “Weekenders”.
De extra’s:
- Audio Commentaries from the Director
- Interviews
- Making of
- Photo Gallery
- Special Effects Documentary
- Trailer
- TV Spots
- Uitreiking van de Gouden Griffel
- Bonus CD-Rom the game