Michel Houellebecq staat gekend als een notoir schandaalschrijver in de Franse literatuur. Zijn werken zoals “Extension du Domain de la Lutte” en “Plateforme” zijn politiek incorrect. Het zijn verhalen over seksuele verlangens, escapisme en individuen die zichzelf verliezen in de steeds meer globaliserende maatschappij. Net daarom krijgen zijn werken altijd zoveel aandacht. En zo won de auteur ook de aandacht van de Duitse cineast Oskar Roehler. Hij brengt de personages uit “Les Particules Élémentaires” tot leven.
Je ziet het niet, en je denkt het ook niet meteen maar Michael en Bruno zijn broers, halfbroers op precies te zijn. Beiden lijken op elkaar wat betreft hun interesse voor het andere geslacht. Al focust Michael zich vooral op het genetisch onderzoek van de vrouw. Als leraar houdt Bruno het liever actiever. Door zijn job legt hij makkelijk ‘contact’ met zijn leerlingen. Het leven van de twee halfbroers verandert wanneer de liefde in de gedaante van twee verschillende vrouwen, Christiane en Annabelle, verschijnt.
Regisseur Oskar Roehler zag aanvankelijk Moritz Bleibtreu in de rol van Bruno, maar dat zag de acteur niet zitten. De rol van een op seks belust individu leek hem iets teveel op zijn vorige rol uit “Agnes und seine Brüder” (2004). Prompt kreeg Bleibtreu de rol van de andere bravere broer Michael, en mag Christian Ulmen stoute dingen doen. Alleen bleek tijdens de repetities dat Bleibtreu toch meer overtuiging in zijn lijf heeft als Bruno dan Micheal, en zo wisselenden de twee terug van rol. Bij de vrouwen is het gelukkig heel eenvoudig gebleven. Martina Gedeck speelt Christiane en de bekende en talentvolle Franka Potente (“The Bourne Identity”) speelt Annabelle. Beide dames hebben zo hun respectievelijke verleidingstechnieken waar de mannen niet aan kunnen weerstaan.
Met deze verfilming blijft Roehler trouw aan het boek. De thema’s rijkdom, seksualiteit, leven en dood, de uitdagingen en beslommeringen van het moderne bestaan en vooral de zoektocht naar dat tikkeltje geluk passeren allemaal de revue. Zo is “Elementarteilchen” een inhoudelijk sterk gevulde film, alleen verliest Roehler op het einde wat de pedalen. Dat zorgt ervoor dat de geschreven versie met de daarbij horende hoeveelheid cynisme aantrekkelijker is en blijft voor de ogen.
De extra’s:
- Making of
- Interviews