Vraag me niet hoe het komt, maar het gebeurt wel eens dat ik een déjà vu heb. Ik zit midden in een situatie waarvan ik besef dat ik die al eens heb meegemaakt. Alles gebeurt net zoals ik het heb ervaren, en toch is het nog niet gebeurd. Het is en blijft een heel vreemde ervaring. Het is alsof je buiten jezelf treedt en als buitenstaander naar jezelf en de omgeving kijkt. Ik ben dan ook wel benieuwd hoe regisseur Tony Scott dit onderwerp behandelt in de film “Deja Vu”.
Zoals de titel en de bovenstaande intro laat vermoeden beleven we in de film iets wat er zich al heeft afgespeeld. Of beter Denzel Washington beleeft dat. Hij is Doug Carlin. Als AFT-agent onderzoekt hij de ontploffing van een ferryboot. In die ontploffing laten 543 mannen, vrouwen en kinderen het leven. De ordediensten bestempelen het als een aanslag door terroristen. Carlin is gespecialiseerd naar het kijken van dingen die niet op de plaats van de misdaad thuishoren. Een lichaam trekt zijn aandacht. Dat vrouwenlichaam werd gevonden vóór de explosie. Dankzij Agent Pryzwarra (Val Kilmer) ontmoet hij een groep van agenten die het programma Snow White gebruiken. Doordat programma kunnen ze 4 dagen en 6 uur in het verleden kijken. Zo kunnen ze de dader identificeren.
Op zich is dit gegeven al interessant genoeg maar scenaristen Bill Marsilli en Terry Rossio doen er nog een schepje bovenop. Door Snow White kan men veel meer dan kijken alleen. Je kan terugkeren in het verleden en de toekomst veranderen. Het biedt Carlin dus ook de mogelijkheid om de vrouw te redden. Heel wat films verliezen geloofwaardigheid en aantrekkingskracht als het gaat over tijdreizen. Vaak gewoon omdat ik steeds de draad kwijt ben over hoe, en wat en wie. Hier is dat ook het geval, maar gelukkig redt Denzel Washington nog de meubelen. Hij heeft weliswaar al in betere films gespeeld, zoals in “Man on fire” zijn vorige samenwerking met Tony Scott.
De film is opgedragen aan de inwoners van New Orleans die het zwaarst zijn getroffen geweest door de orkaan Katrina. Tal van medewerkers komen ook uit deze getroffen streek. Tony Scott veranderde hiervoor speciaal de oorspronkelijk filmlocatie van Long Island naar New Orleans. Zo is er in de film een luchtopname die de ravage in de streek weergeeft. Een hoogvlieger is “Deja Vu” niet, maar de film bevat een aantal mooie gedachten en momenten zoals een vader die foto’s meegeeft aan Carlin zodat die echt om zijn dochter geeft in plaats van haar te zien als een van de zovele slachtoffers. Het al dan niet levend verbranden van een lichaam is ook vrij schokkerend op zich, maar nog meer macaber is het moment wanneer de gsm van een van de slachtoffers rinkelt wanneer het lichaam reeds in een zwarte lijkzak zit.
Tony Scott en acteur Val Kilmer lieten t-shirts maken met daarop het opschrift: “Malcolm X, Jesus Christ, and Jim Morrison: Deja Vu. How Can We Fail?" Denzel speelde immers ooit de rol van Malcom X, James Caviezel (die deze keer de bad guy van dienst speelt) is Jezus Christus in “The Passion of the Christ” en Val Kilmer brengt ode aan Jim Morrison in “The Doors”. Met dit trio kan het volgens hen niet foutlopen. Fout dat is de film zeker niet, maar die is ook niet buitengewoon.
De extra’s:
- De explosie van de veerboot
- Het venster op de tijd
- Stunts: de veerboot
- Achtervolging in auto doorheen de tijd
- Reis in de tijd
- Uitgebreide scènes